Zantagonizować Polaków i Żydów
Od początku starano się wzbudzić w Polakach poczucie zrozumienia dla antyżydowskich posunięć władz niemieckich. Propaganda niemiecka przedstawiała Żyda jako insekta, roznosiciela chorób skazanych. Publikowano antysemickie broszury i książki z „Protokołami mędrców Syjonu” na czele, organizowano antyżydowskie wystawy i rozwieszano plakaty. Na wielu wystawach pojawiły się plakaty prezentujące kolejne numery antysemickiego i rasistowskiego „Der Sturmera” W prasie polskiej atakowano Żydów, obwiniając ich o sprowadzenie konfliktu z Niemcami, a tym samym ostateczne pogrzebanie niepodległego państwa polskiego. Dając przy tym do zrozumienia by ludność polska na własną rękę rozprawiła się z Żydami. W prasie żydowskiej zaś usiłowano przekonać Żydów, że to nie Niemcy są ich wrogami, lecz Polacy. Antyżydowskie posunięcia niemieckich władz okupacyjnych przyczyniły się do wzrostu antysemickich postaw wśród Polaków i Żydów odchodziła w niepamięć.
Pod okupacja sowiecką.
Liczba Żydów, jaka znalazła się na terenie ziem polskich okupowanych przez ZSRR, wzrosła o 300 tysięcy osób i wynosiła około 1600 tysięcy. Był to skutek ucieczek przed niemieckimi represjami w zachodniej i centralnej Polsce. Część Żydów życzliwie przyjęła wkroczenie Armii Czerwonej. W obliczu represji, jakie spadły na Polaków zamieszkałych na tych terenach, poparcie Żydów dla okupanta radzieckiego spotkało się ze zdecydowanym potępieniem. Wpłynęło to na wzrost antysemityzmu Polaków podczas wojny. Stosunki polsko-żydowskie na terenach pod okupacją sowiecką należą do najbardziej trudnych do wyjaśnienia kwestii. Stojąc przed historykami tego okresu. Już w czasie wojny istniało przekonanie, że masy żydowskie na Kresach Wschodnich poparły ochoczo Armię Radziecka we wrześniu 1939 roku, a następnie zgłaszały się do aparatu represji NKWD. Ten pogląd wsparty stereotypami żydokomuny, nie wstrzymuje krytyki współczesnej histografii. Jednakże po wielu dyskusjach zakwestionowano masowe poparcie Żydów, dla nowej władzy.
Zantagonizować Polaków i Żydów
Od początku starano się wzbudzić w Polakach poczucie zrozumienia dla antyżydowskich posunięć władz niemieckich. Propaganda niemiecka przedstawiała Żyda jako insekta, roznosiciela chorób skazanych. Publikowano antysemickie broszury i książki z „Protokołami mędrców Syjonu” na czele, organizowano antyżydowskie wystawy i rozwieszano plakaty. Na wielu wystawach pojawiły się plakaty prezentujące kolejne numery antysemickiego i rasistowskiego „Der Sturmera” W prasie polskiej atakowano Żydów, obwiniając ich o sprowadzenie konfliktu z Niemcami, a tym samym ostateczne pogrzebanie niepodległego państwa polskiego. Dając przy tym do zrozumienia by ludność polska na własną rękę rozprawiła się z Żydami. W prasie żydowskiej zaś usiłowano przekonać Żydów, że to nie Niemcy są ich wrogami, lecz Polacy. Antyżydowskie posunięcia niemieckich władz okupacyjnych przyczyniły się do wzrostu antysemickich postaw wśród Polaków i Żydów odchodziła w niepamięć.
Pod okupacja sowiecką.
Liczba Żydów, jaka znalazła się na terenie ziem polskich okupowanych przez ZSRR, wzrosła o 300 tysięcy osób i wynosiła około 1600 tysięcy. Był to skutek ucieczek przed niemieckimi represjami w zachodniej i centralnej Polsce. Część Żydów życzliwie przyjęła wkroczenie Armii Czerwonej. W obliczu represji, jakie spadły na Polaków zamieszkałych na tych terenach, poparcie Żydów dla okupanta radzieckiego spotkało się ze zdecydowanym potępieniem. Wpłynęło to na wzrost antysemityzmu Polaków podczas wojny. Stosunki polsko-żydowskie na terenach pod okupacją sowiecką należą do najbardziej trudnych do wyjaśnienia kwestii. Stojąc przed historykami tego okresu. Już w czasie wojny istniało przekonanie, że masy żydowskie na Kresach Wschodnich poparły ochoczo Armię Radziecka we wrześniu 1939 roku, a następnie zgłaszały się do aparatu represji NKWD. Ten pogląd wsparty stereotypami żydokomuny, nie wstrzymuje krytyki współczesnej histografii. Jednakże po wielu dyskusjach zakwestionowano masowe poparcie Żydów, dla nowej władzy.
