Powrót Odyseusza z wojny trojańskiej.

„Odyseja” Homera, jedno z najwybitniejszych dzieł starożytnych greków, zaraz obok Iliady, która opowiada właśnie o samej mitycznej wojnie trojańskiej. Odyseja odnosi się jednak do samego powrotu Odyseusza do domu. Odyseusz był władcą Itaki. Żona jego miała na imię Penelopa, mieli razem syna – Telemacha. Zanim Odyseusz poślubił Penelopę, bez powodzenia próbował uwieść Helenę, uważaną za najpiękniejszą kobietę na ziemi. Wiele lat później Parys, syn władcy Troi porwał Helenę ze Sparty, która była żoną Menelaosa. Ten ostatni poprosił poprzednich zalotników Heleny o pomoc w udaniu się na wojnę z Troją. Po wygranej podstępem wojnie Odyseusz zamierzał wrócić do domu statkiem. Podróż ta jednak zamiast dwóch tygodni potrwała o wiele dłużej. Już od samego jej początku doświadczali przeciwności losu, które niejako sprzysięgły się przeciw Odyseuszowi, utrudniając mu powrót do domu. W końcu jednak, po dwudziestu latach tułaczki udało mu się wrócić do domu. Gdyby nie Atena, nie poznałby w ogóle ani swojej ojczyzny, ani syna. Jego żona Penelopa czekała na niego, jednak aby móc z nią być, Odyseusz musiał najpierw zabić zalotników, których przez 20 lat zebrało się bardzo wielu. Odyseuszowi udało się to dzięki swojej nadzwyczaj dobrej umiejętności strzelania z łuku. Po tym wydarzeniu w Itace wreszcie zapanował spokój, powrócił prawowity władca.

Mit o Eurydyce i Orfeuszu.

Jeden z najpiękniejszych mitów starożytnej Grecji dotyczy miłości, a konkretnie uczucia jakie Orfeusz żywił do Eurydyki, nimfy drzewnej (driady). Orfeusz był genialnym muzykiem. Niektórzy twierdzą nawet, że był po prostu jej twórcą. Przepięknie grał na lirze oraz kitarze. Umiejętności te nie były jednak mało przydatne, wręcz przeciwnie, to one uratowały Greków gdy wybrali się po złote runo. Dźwięki liry Orfeusza uspokajały fale i chroniły podróżników przed głosem syren. Gdy Orfeusz powrócił do swojego rodzinnego miasta, poślubił wspomnianą już Driadę – Eurydykę. Ich miłość miała jednak tragiczny koniec – Eurydyka zginęła, ukąszona przez żmiję, gdy uciekała przed zalotnikiem, który nie wiedział, że Eurydyka jest żoną Orfeusza. Zrozpaczony Orfeusz poszukiwał swojej ukochanej przez długi czas, gdy w końcu postanowił udać się do władcy świata podziemnego, Hadesa. Grając na lirze udało mu się uśpić trzygłowego psa Cerbera, który pilnował wejścia do Tartaru, oraz Charona, który bez opłaty przewiózł go przez Styks. Gra i śpiew Orfeusza wywarły również ogromny wpływ na samym Hadesie, który postanowił przystać na prośbę Orfeusza i przywrócić Eurydykę do świata żywych, pod warunkiem jednak, że Orfeusz nie odwróci się za siebie dopóki nie wyjdą z Hadesu. To się jednak Orfeuszowi nie udało, przez co stracił swą ukochaną na zawsze i już do końca życia błąkał się po ziemi zrozpaczony.