Mit o Dedalu i Ikarze.

Jednym z  bardziej znanych mitów greckich jest ten o Dedalu i Ikarze. Często był on prezentowany między innymi na płótnach malarzy. Mityczny Dedal z zawodu był architektem. Tworzył rzeźby, które w każdym budziły zachwycenie. Sam mit o Dedalu i Ikarze opowiada jednak o czymś zgoła innym niż sam życiorys Dedala. Dedal został bowiem wezwany na wyspę Kretę przez jej króla, Minosa. Nie było to jednak zwykłe przyjacielskie zaproszenie. Król miał w tym konkretny cel – chciał, aby Dedal zrobił coś, by jego syn, Minotaur (pół człowiek, pół byk) nie mógł atakować ludzi. Dedal po wielu namysłach postanowił zbudować labirynt, w której umieści potwora. Budowlą tą był labirynt. Król był tak zachwycony tym, co zrobił Dedal, że obsypywał go niewyobrażalnym bogactwem. Jednak nie pozwalał wrócić Dedalowi do jego ojczyzny. Wolał zostawić takiego artystę przy sobie. Po pewnym czasie Dedal wraz z Synem Ikarem postanowili zbiec z więzienia jakie przyszykował dla nich Minos. Zbudowali więc skrzydła z pierza oraz wosku. Dedal poradził swojemu synowi, by ten nie leciał ani za nisko ani za wysoko, gdyż przelatując nad morzem woda może zamoczyć skrzydło, natomiast słońce może roztopić wosk.  Ikar, jak to bywa w przypadku młodzieńców, nie posłuchał ojca, podleciał za wysoko, słońce roztopiło wosk z jego skrzydeł, a sam Ikar runął w wodę i utonął.

Mit dotyczący Tezeusza.

Tezeusz, syn Egeusza, który był królem Aten, wybrał się na Kretę z misją zabicia potwora, syna króla Minosa, który był pół bykiem, pół człowiekiem, a nazywał się Minotaur. Tezeusz zgłosił się na ochotnika, gdy wojska minojskie pobiły wojska jego ojca i tym samym Minos zażądał składania mu co rok daniny z ludzi, którzy oddani będą Minotaurowi na pożarcie, jako że wcześniej wysyłani przez Ateńczyków mężczyźni nie dali sobie rady z Minotaurem, co rozwścieczyło Minosa. Tezeusz postanowił być przedstawicielem swojego ludu i pokonać Minotaura, kładąc ostatecznie kres krwawym rządom i żądaniom króla Minosa. Ateńczycy całymi sercami popierali swojego wysłannika, wierząc że wspaniałe historie, jakie o nim słyszeli, będą prawdziwe i Tezeusz uratuje ich od strasznego losu w paszczy Minotaura. Ateńczycy wysłani na Kretę zostali zaproszeni do pałacu króla Minosa. Tam też na Tezeusza uwagę zwróciła Ariadna, córka króla Krety. Następnego dnia podała Tezeuszowi kłębek wełny, który ten przywiązał u wejścia labiryntu i dzięki temu po zabiciu Minotaura mógł bezpiecznie wraz z resztą Ateńczyków powrócić zwycięsko z labiryntu. Wracając jednak do domu statkiem, Tezeusz zapomniał zmienić żagli na białe, przez co jego ojciec rzucił się ze skały do morza, gdy ujrzał na horyzoncie czarne żagle, symbol żałoby. Od jego imienia morze w które się rzucił nazwano egejskim, nowym królem Aten został Tezeusz.