Dziady część II

„ Dziady część II” jest to dramat, który został napisany przez polskiego wieszcza narodowego, Adama Mickiewicza.

„ Dziady część II” jest to dramat, który został napisany przez Adama Mickiewicza, wybitnego polskiego wieszcza narodowego.  Ten utwor jest pierwszą częścią cyklu trzech dramatow, zatytułowanego „ Dziady”. Mickiewicz pisał go w latach 1820-1821. Utwór ten pokazuje pogański obrządek, o nazwie Dziady, którego obchodzenie przypada w ten sam dzień co chrześcijańskie Zaduszki. Miejsce akcji to kaplica, a celem ceremoni jest kontakt z włóczącymi się po świecie zmarłymi duszami, by umożliwić przedostanie się do niebios, czy też piekła. Wśród zebranych ludzi z ludu, najważniejszą postać stanowi Guślarz, który prowadzi całą ceremonię. Podczas obrządku pojawiają się trzy zjawy. Są to : duchy lekkie, czyli małe dzieci Józia oraz Rózio, które nigdy nie cierpiały, duchy ciężke ( jest nim zjawa okrutnego dziedzica) oraz duchy pośrednie. Te ostatnie reprezentuje  Zosia, która bawiła się adoratorami i nie potrafiła kochać. W tym utworze została pokazana silna fascynacja obyczajowością i tradycją ludową.

Świętoszek

„ Świętoszek” jest dramatem, a dokładniej komedią napisaną przez francuskiego pisarza, o pseudonimie Molier.

„ Świętoszek”  jest dramatem, a właściwie komedią, która została napisana przez francuskiego pisarza Jeana Babtiste’a Poquelina, czyli inaczej : Moliera. Ta sztuka pierwszy raz została wystawiona w roku 1664. Utwór ten rozniósł się szerokim echem, nie tylko we Francji, ale po całym świecie, gdyż oprócz użycia fantastycznego języka i pięknego słownictwa, poddal krytyce hipokryzję religijną i dewocję oraz zakłamanie.  Głównym bohaterem jest Tartuffe, czyli tytułowy Świętoszek, który udaje człowieka głęboko wierzącego i religijnego tylko po to, by osiągnąć własne cele i korzyści. Orgon, pan domu ślepo ufa nowemu mieszkańcowi i nawet pod koniec sztuki przepisuje mu swoj dom. Świętoszkowi ślepo ufa także matka Orgona. Reszta rodziny zna jego prawdziwe oblicze i bardzo sceptycznie patrzy na wszystko, co dzieje się w posiadłości. W końcu Tartuffe ujawnia swoją prawdziwą twarz, ale na szczęście zostaje aresztowany, a Orgon wreszcie dostrzega prawdę i wstydzi się swojego poprzedniego stosunku do Świętoszka.