Edyp i jego przekleństwo.
Edyp i jego tragiczna historia to temat przewodni dramatu Sofoklesa pod tytułem „Król Edyp”. Opowiada on o chłopcu, który urodził się już z góry skazany na niepomyślne koleje losu. Tak bowiem najdelikatniej określić można to, co spotkało Edypa. Przepowiednia delficka powiedziała bowiem jego rodzicom, że albo nie będą mieli dzieci w ogóle, albo urodzi im się syn, który zgładzi ojca i ożeni się z matką. Gdy więc urodził się Edyp, przerażeni rodzice, władcy Teb (Lajos i Jokasta) zdecydowali się odebrać dziecku życie. Przebili mu nogi gwoździem i rozkazali słudze Forbasowi aby zaniósł je na górę i rzucił do morza. Starcowi żal zrobiło się dziecka, toteż oddał je na wychowanie władcy Koryntu, który wychował go wraz z żoną jak swego syna. Pewnego dnia jednak Edyp dowiedział się że zabije ojca i poślubi matkę, zdecydował więc odejść z Koryntu i znaleźć inne miejsce dla siebie. To jednak tylko sprawiło, że przepowiednia faktycznie się spełniła. Nie wiedząc o tym, że Lajos jest jego ojcem a Jokasta matką, Edyp zamordował własnego ojca, a następnie dzięki rozwiązaniu zagadki Sfinksa, który dręczył Teby, został ich władcą i ożenił się z własną matką. O wszystkim dowiedział się wiele lat później, gdy nawiedziła Teby zaraza zesłana za to, że nie ukarano zabójcy Lajosa. Jokasta popełniła samobójstwo, a Edyp wyłupał sobie oczy i wraz z córką Antygoną odszedł z Teb.
8. „Złote runo”.
Mit o złotym runie wiąże się przede wszystkim z postacią Jazona, jego ojca Azjona oraz bratem tego ostatniego – Peliasem, będącym synem Posejdona. Pelias był królem Jolkos, uwięził tam Azjona. Gdy urodziło mu się dziecko, Azjon oznajmił że było martwe. Tymczasem jego zaufany sługa zaniósł je centaurowi Chironowi, by ten do czasu gdy chłopiec dorośnie, zajął się jego wychowaniem. Gdy minęło wiele lat, Jazon powrócił do Jolkos chcąc objąć władzę, która wcześniej została odebrana jego ojcu. Zażądał od Peliasa, by ten ustąpił z tronu. Pelias zgodził się, lecz pod warunkiem, że Jazon przyniesie mu złote runo z Kolchidy. Jazon zgodził się i razem z Argosem wypłynęli w długą podróż pełną niespodzianek na pokładzie statku Argo. Wśród podróżników tych, zwanych argonautami znajdowali się wielcy herosi greccy, tacy jak Herakles, Orfeusz czy Tezeusz. Wyprawa trwała wiele lat i nie szczędziła bohaterom przykrych wypadków, podobnie jak to było z Odyseuszem. Po dotarciu do Kolchidy, Jazon poprosił jej króla, aby ten oddał mu złote runo. Król zgodził się, ale tylko jeśli Jazonowi uda się zaprząc dzikie byki Hefajstosa, którymi następnie zaora pole i posadzi na nim zęby smoka, które miały dać plon w postaci świetnych żołnierzy. Za pomocą zakochanej w nim córki króla Kolchidy, Jazonowi powiodło się i wrócił zwycięsko do Jolkos, którego został królem.
Edyp i jego przekleństwo.
Edyp i jego tragiczna historia to temat przewodni dramatu Sofoklesa pod tytułem „Król Edyp”. Opowiada on o chłopcu, który urodził się już z góry skazany na niepomyślne koleje losu. Tak bowiem najdelikatniej określić można to, co spotkało Edypa. Przepowiednia delficka powiedziała bowiem jego rodzicom, że albo nie będą mieli dzieci w ogóle, albo urodzi im się syn, który zgładzi ojca i ożeni się z matką. Gdy więc urodził się Edyp, przerażeni rodzice, władcy Teb (Lajos i Jokasta) zdecydowali się odebrać dziecku życie. Przebili mu nogi gwoździem i rozkazali słudze Forbasowi aby zaniósł je na górę i rzucił do morza. Starcowi żal zrobiło się dziecka, toteż oddał je na wychowanie władcy Koryntu, który wychował go wraz z żoną jak swego syna. Pewnego dnia jednak Edyp dowiedział się że zabije ojca i poślubi matkę, zdecydował więc odejść z Koryntu i znaleźć inne miejsce dla siebie. To jednak tylko sprawiło, że przepowiednia faktycznie się spełniła. Nie wiedząc o tym, że Lajos jest jego ojcem a Jokasta matką, Edyp zamordował własnego ojca, a następnie dzięki rozwiązaniu zagadki Sfinksa, który dręczył Teby, został ich władcą i ożenił się z własną matką. O wszystkim dowiedział się wiele lat później, gdy nawiedziła Teby zaraza zesłana za to, że nie ukarano zabójcy Lajosa. Jokasta popełniła samobójstwo, a Edyp wyłupał sobie oczy i wraz z córką Antygoną odszedł z Teb.
„Złote runo”.
Mit o złotym runie wiąże się przede wszystkim z postacią Jazona, jego ojca Azjona oraz bratem tego ostatniego – Peliasem, będącym synem Posejdona. Pelias był królem Jolkos, uwięził tam Azjona. Gdy urodziło mu się dziecko, Azjon oznajmił że było martwe. Tymczasem jego zaufany sługa zaniósł je centaurowi Chironowi, by ten do czasu gdy chłopiec dorośnie, zajął się jego wychowaniem. Gdy minęło wiele lat, Jazon powrócił do Jolkos chcąc objąć władzę, która wcześniej została odebrana jego ojcu. Zażądał od Peliasa, by ten ustąpił z tronu. Pelias zgodził się, lecz pod warunkiem, że Jazon przyniesie mu złote runo z Kolchidy. Jazon zgodził się i razem z Argosem wypłynęli w długą podróż pełną niespodzianek na pokładzie statku Argo. Wśród podróżników tych, zwanych argonautami znajdowali się wielcy herosi greccy, tacy jak Herakles, Orfeusz czy Tezeusz. Wyprawa trwała wiele lat i nie szczędziła bohaterom przykrych wypadków, podobnie jak to było z Odyseuszem. Po dotarciu do Kolchidy, Jazon poprosił jej króla, aby ten oddał mu złote runo. Król zgodził się, ale tylko jeśli Jazonowi uda się zaprząc dzikie byki Hefajstosa, którymi następnie zaora pole i posadzi na nim zęby smoka, które miały dać plon w postaci świetnych żołnierzy. Za pomocą zakochanej w nim córki króla Kolchidy, Jazonowi powiodło się i wrócił zwycięsko do Jolkos, którego został królem.
