Biblię próbowano wielokrotnie uporządkować, aby można było łatwo się w niej odnaleźć. Najpierw podzielono biblijne księgi na rozdziały. Ostatecznie problem rozwiązał w ósmym wieku pewien Francuz, który ponumerował rozdziały i wersety Biblii. Jeśli znajdziemy więc gdzieś skrótowy zapis, np. Rdz 3,12 to szukać będziemy w Księdze Rodzaju w rozdziale 3 wersecie 12. rozwiązanie przyjętych skrótów znajdziemy na początku każdego wydania Biblii. W Biblii pojawia się wiele symboli, są nimi zjawiska przyrody, rośliny, zwierzęta, przedmioty, gesty, kolory a przede wszystkim liczby. Trójka – oznacza potrzykroć świętego Boga, czwórka – to liczba pełni i całości, szóstka – symbolizuje niedoskonałość, siedem – oznacza doskonałość i pełnię, czterdzieści – symbol pokuty i kary.

Autorem „Apokalipsy” jest Święty Jan. Oznacza objawienie, odsłonięcie końca świata. Napisał ją na wyspie Patos na wygnaniu. Na tej wyspie Bóg mu objawił wizję końca świata. Napisał ją w pierwszym wieku nowej ery w okresie prześladowań chrześcijan. Miała przestrzegać przed popełnianiem grzechu. Miała też nieść nadzieję i pociechę. Jest to księga najbardziej tajemnicza, wizyjna i symboliczna, nic w niej nie jest do końca jasne. Są w niej symbole takie jak: księga siedem pieczęci – odwróceni historii powstania świata; baranek – Jezus Chrystus, odkupienie, sprawiedliwość, nadzieja; biała szata – czystość, łaska, wieczność, wyróżnienie; bestia – szatan, zło.

Na początku był chaos, człowiek powstał z ziemi (gliny). Na początku powstało niebo. Złoty wiek ludzkości. Występowała rywalizacja pierwszych pokoleń. Człowiek sprzeciwił się woli Boga,  potop.