Wszystkie księgi Biblii są ważne i jedyne w swoim rodzaju. Księga Rodzaju – księga początków świata i człowieka, jak i również narodu wybranego – Izraela. Głównymi bohaterami drugiej księgi są patriarchowie: Abraham, Izaak, Jakub i Józef. Księga Wyjścia – jest to opowieść o wyjściu Izraelitów z Egiptu i ich wędrówce po Ziemi Obiecanej – Kanaanu. Centralną postacią tej części jest Mojżesz. Księga Psalmów – psalmu to hebrajskie pieśni religijne, to najważniejsze osiągnięcia poezji biblijnej. Autorstwo 150 psalmów przypisywano tradycyjnie królowi Dawidowi. Księga jest jednak dziełem zbiorowej tradycji kilkuset lat dziejów Izraela. Pieśń nad pieśniami – słynny biblijny poemat miłosny w formie lirycznego dialogu między Oblubieńcem i Oblubienicą. Od stuleci trwa dyskusja nad interpretacja tej księgi. Dziś przeważa stanowisko, że w Pieśni nad pieśniami łączy się ludzka i Boska miłość, prawdziwa miłość między ludźmi jest bowiem zawsze odbiciem miłości Bożej. Księga Hioba – opowiada o pobożnym mężu, na którego Bóg zesłał wszystkie możliwe nieszczęścia. Księga Hioba rozważa problem cierpienia, które nie musi być karą za jakieś przewinienia, lecz wynika  z nieodgadnionych Bożych wyroków. Cztery Ewangelie: według Mateusza, Marka, Łukasza i Jana. Słowo Ewangelia oznacza po grecku dobrą nowinę, nowinę o przyjściu zapowiadanego w Starym Testamencie Mesjasza – Zbawiciela. Cztery Ewangelie przedstawiają niektóre wydarzenia z życia Jezusa oraz Jego naukę. Apokalipsa – Objawienie Świętego Jana. To nazwa ostatniej księgi Nowego Testamentu, a tym samym całej Biblii chrześcijańskiej. Słowo apokalipsa jest spolszczeniem greckiej nazwy, która oznacza odsłonięcie, objawienie prawdy o końcu dziejów świata. Autorem tej najbardziej tajemniczej i pełnej niejasnych symboli księgi Biblii miał być ulubiony uczeń Jezusa – Jan.