Księga Hioba należy do pism mądrościowych i dydaktycznych. Hiob to prawdopodobnie postać historyczna. Pochodził z Hus, głęboko wierzący w Boga, do tego stopnia, że wręcz się go bał. Miał 7 synów, 3 córki, był bardzo bogaty. Nigdy nie zbacza na złą drogę. W ‘’Księdze Hioba’’ odbywa się dialog między Bogiem i Szatanem. Szatan szukał miejsca, w którym można uczynić coś złego, więc widząc Boga powiedział mu, że Hiob jest taki dobry, szczery, kochający go, bo daje mu dobre rzeczy. Wówczas Bóg pozwolił szatanowi wystawić na próbę Hioba. Od tego momentu życie Hioba to pasmo nieszczęść. Najpierw utracił majątek, zginęły jego dzieci, a on zapadł na ciężką chorobę- trąd. Widząc co się dzieje Hiob nie sprzeciwił się Bogu, rozdarł swoje szaty, ogolił głowę i rzekł: ‘’Pan Bóg dał, Pan odjął’’. Następnie przychodzą do niego przyjaciele i pytają się czym tak zgrzeszył, że Bóg do karze, radzą, aby on też odwrócił się od Boga, skoro nic złego nie uczynił. Lecz on znosi swe cierpienie i wciąż uznaje Boga za swego przyjaciela, za co Bóg zwrócił mu zdrowie i utracone rzeczy. Należy więc wszystko co Bóg zsyła przyjmować z pokorą. Treny inaczej lamentacje Jeremiasza, nazwane krzykiem głębokości. Prorok Jeremiasz wyraża w nich żal po utracie niepodległości Izraela. Wskazuje on przyczyny tej katastrofy i poucza. Treny zbudowane są z akrostychu tzn. każda strofa zaczyna się od pierwszej litery alfabetu hebrajskiego. Od 587 r. p.n.e. do 6 r. p.n.e. trwał najazd Babilończyków. W wyniku którego Izraelici dostali się pod niewolę babilońską. Wojnę tę zesłał Bóg, gdyż Izrael zgrzeszył. Ktoś kto przeżył oblężenie Jerozolimy napisał, iż najpierw była wielka, pełna, później pusta, cicha, kraj został porównany do wdowy. Wszystkie państwa ościenne odwróciły się od Izraela. Ludzie zaczynali tułać się po świecie. Nikt nie przychodził modlić się podczas święta. Narrator zwraca się do społeczeństwa, żeby modliło się, to wtedy Bóg ześle łaskę i pokój.