W Biblii jest jeden Bóg, który istniał od zawsze, to on stwarza świat, natomiast z mitach było wielu bogów i rodzą się oni wraz ze światem. Bóg w Biblii jest dokonały a w mitach bogowie nie są doskonali. W Biblii człowiek jest doskonały i Bóg go kocha, natomiast w mitach człowiek jest niedoskonały i niekochany przez bogów. W Biblii nie wszystko jest wyjaśnione, jest wiele niedomówień, a w mitach wszystko jest do końca wyjaśnione.

Jabłko jest symbolem pokusy, czegoś zakazanego. To przez nie człowiek został wygnany z raju. Gdyby Ewa nie posłuchała szatana i nie zerwała zakazanego owocu życie ludzkie potoczyło by się inaczej. Wąż symbolizuje zło, w jego ciele był szatan, który namówił Ewę do grzechu. Topos człowieka wędrowcy – życie ludzkie przedstawione w Biblii jako nieustanna wędrówka. Od chwili wyganiania z Raju człowiek wciąż wędruje, poszukując swojej Ziemi Obiecanej, przed wszystkim jednak swojej drogi do Boga. Nie bez znaczenia dla ukształtowania się toposu życia – wędrówki był fakt, że Izraelici wywodzili się z koczowniczego plemienia. Później jednak wędrówka, lub pielgrzymka stała się uniwersalnym symbolem życia każdego człowieka, bo według Świętego Pawła „jak długo pozostajemy w ciele jesteśmy pielgrzymami”. W oderwaniu od kontekstu religijnego topos ten funkcjonuje w znaczeniu wędrówki w poszukiwaniu ostatecznego sensu istnienia. Człowiek od zawsze dążył do postawionych sobie celów, i musiał na swojej drodze pokonywać wiele przeszkód.